Хацелася б, каб на вуліцах горада, у транспарце мы чулі родную мову не з рэпрадуктара, а ў звычайнай размове людзей

Заўсёды з радасцю чытаю на агромністых рэкламных шчытах словы па-беларуску. Думаю, што гэта вельмі дзейсны сродак не толькі навучыць нас, беларусаў, свайму, роднаму, але і тым, хто праязджае па Беларусі, даць хоць маленькі ўрок мовы суседняга народа. “Ажыны”, “Агрэст”, “Журавіны” — і сапраўды па-беларуску гучаць адметна, ярка, запамінальна. І мова наша, як казаў яшчэ Францішак Багушэвіч, “…такая ж людская і пан­ская, як і французская, альбо нямецкая, альбо і іншая якая...” Уласна мяне ў гэтым пераконваць не трэба.