Память, ты зовешь за собою...

Чем ближе 60-летие освобождения республики от немецко-фашистских захватчиков, тем обильнее читательская почта, больше писем-исповедей о пережитом. В потоке военной корреспонденции есть и письма совсем молодых ребят. К примеру, Галина Мицкевич из Петрикова написала: “Дзядзька мой прайшоў вайну, з кантузіяй і цяжкім раненнем вярнуўся дамоў. Жыў яшчэ тры гады, застаўшыся навек 28-гадовым. Я беражна захоўваю дакументы 60-гадовай даўнасці. Ён многа ўмеў у жыцці мірным: як танцаваў, як спяваў, жартаваў! Гаварылі аднавяскоўцы, што за права атрымаць такога хлопца ў кампанію спрачаліся. А пасля вайны ён сам пачаў будаўніцтва хаты. Не паспеў...”Ольга Комарова из Жлобина о 22 июне 1941 года знает не из